Szkoła Esencjalistyczna

„Jedynej prawdziwej zmiany, której domaga się ludzkość, jest wysiłek każdego z nas, dla szczęścia wszystkich”

Szkoła Esencjalistyczna

Kim jest Sundari ?

                                                  

 

Pochodzi z Francji. Jest uniwersalistką, filozofką, humanistką i pisarką. W roku 1951 założyła w Paryżu Szkołę Esencjalistyczną. Przez całe życie pomagała ludziom, miłością i przykładem, zachęcając ich do nauczenia się nowego sposobu myślenia i życia, prowadzącego do psychicznego, moralnego i duchowego zdrowia.

 

Wprowadziła w życie wszystko czego sama nauczała. Latami poświęcała się temu, co najistotniejsze: oczyszczaniu swojej istoty przez nieustanną reformę osobistą. Jej życie zmieniło się w każdej dziedzinie. Szczęściem, którego doświadczała, pragnęła podzielić się ze wszystkimi, nauczając w jaki sposób można je osiągnąć.

 

Cały swój czas przeznaczyła na pomoc dla ludzkości, nie dla chwały czy korzyści materialnych, ale po to, by pokazać jedyny sposób na uratowanie świata przez jednostkę.

 

„Sundari jest humanistką ze względu na jej całościową wizję człowieka: serca, ciała i duszy... Esencjonalizmu nie można porównać z żadną inną filozofią czy prądem myślowym z tego względu, że jest on esencją życia! "

 

Dr ABOURAYAM dziekan Wydziału Filozofii Uniwersytetu Aleksandryjskiego

 

 

Życie poświęcone ludzkości

 

Sundari była żywym świadectwem bezinteresownej miłości. Poprzez swój przykład, swoje dzieła, konferencje i wywiady udzielane na całym świecie, wnosi powiew autentyczności, bezwzględnej miłości i życia.

 

Zbiór koło 20 jej utworów (niektóre przetłumaczone na języki: niemiecki, angielski, arabski, ormiański, hiszpański, włoski, japoński, polski, portugalski i rosyjski) otwiera świadomość, budzi serca i sumienia i skłania ludzi do refleksji.

 

„Liczne utwory o wysokiej duchowości”

Mgr Jean Vernette – doktor teologii Montauban (Francja)

 

 

Poszukiwanie Doskonałości

 

Sundari jest spragniona Prawdy i Doskonałości. Od wczesnego dzieciństwa cierpi z powodu nędzy ludzkiej. W głębi serca odczuwa, że powinna oddać ludzkości, razem ze swoją miłością i czasem, całe swoje życie. Dzięki życiowemu doświadczeniu rozumie, że człowiek przyciąga do siebie to, co odpowiada jego usposobieniu wewnętrzemu oraz że istnieje prawo, Prawo Równoważności, według którego zbieramy to, co wcześniej zasialiśmy. Jej życie duchowe rozwija się w sposób niezwykły i tak widoczny dla otoczenia, że najbliżsi i przyjaciele myślą, że zamierza wstąpić do klasztoru. Sundari śmieszą te przypuszczenia, ponieważ w ogóle nie pociągają jej „religie wymyślone i kierowane przez ludzi”. Ona chce prawdziwości, doświadczeń osobistych, wiarygodności w każdej chwili, w całkowitym oddaniu się siebie, poza wszelkimi strukturami ludzkimi.

 

„Szczerze pragnąc przyspieszyć mój rozwój, aby pomóc bliźnim, szukałam Prawdy. Odnajdywałam Ją w sobie, kawałek po kawałeczku, na miarę moich wysiłków, codziennej walki samej z sobą. Wy też posiadacie tę Prawdę i moim jedynym celem jest pomóc wam ją odkryć i Nią żyć.”

 

„Przez lata poświęcałam się temu, co uważałam za najistotniejsze: oczyszczaniu mojej istoty w każdym zakresie poprzez nieustającą reformę osobistą. Jedynym moim zmartwieniem była troska o to, aby nie być przeszkodą dla opanowania i dla swobodnego przepływu ducha, życia i uniwersalnej miłości.”

 

„Jedynie reforma indywidualna może zapewnić reformę kolektywną. Zło tkwi w człowieku. To właśnie do tej walki przeciwko złu tkwiącym w człowieku, a co za tym idzie – w całym świecie, pragnę włączyć tych wszystkich, którzy podzielają mój ideał życia.”

 

 

Etyka życia

 

„Według mnie, prawdziwe życie zaczyna się wewnątrz siebie, pomiędzy sobą i światem uniwersalnym. Nie wolno myśleć, że jesteśmy oddzieleni od innych. Miłość, którą zawsze w sobie rozwijałam, była tym dążeniem do osiągnięcia jedności ze wszechświatem i wszystkimi istotami. I kochania ich takimi jakimi są i kimkolwiek są, aby jedność ta nie była umysłowa, a stanowiła odzwierciedlenie rzeczywistości każdej chwili.”

 

„Nie wystarczy mi być szczęśliwą – trzeba jeszcze, by szczęśliwi byli innii ! ”

 

 

Przesłanie dla ludzkości      

 

„Myślę, że nadszedł czas, w którym ludzie powinni zerwać etykiety religijne, polityczne (i inne), aby zjednoczyć się w uniwersalnej miłości, odnaleźć się i kochać jak bracia, wszyscy dziećmi jednego Ojca, to znaczy Mocy twórczej, dobroczynnej, inteligentnej i prawej, rządzącej wszechświatem. Głęboko czuję, że wszyscy jesteśmy połączeni w świadomości kosmicznej, że wszyscy pochodzimy z tej samej uniwersalnej macierzy, do której wszyscy musimy ostatecznie powrócić”.

 

„Czuję jakby nadzwyczajna Siła Miłości nakłaniała mnie, abym pomagała istotom świata wrócić do Jedynego Źródła, do którego odwołują się wszyskie religie. A czynić to przez wskazanie konieczności polepszania się podczas ich ziemskiego pobytu, poprzez realizowanie praw kosmicznych”.

 

„Nie uważam, że jestem kimś; nawet nie próbuję być czymś. Jestem głęboko przekonana, że jestem nikim innym tylko pyłkiem, któremu Duch może, kiedy zechce, podszepnąć kierunek Swojej drogi. Moją siłą jest przede wszystkim moja szczerość oraz przekazywanie tego co „otrzymuję”, a co przechodzi przez głębię serca, w całkowitym zapomnieniu siebie i w największej pokorze. Właśnie to jest moją siłą: wiedza, że jestem nikim, a Ten, który zsyła na mnie natchnienie jest wszystkim, absolutnie wszystkim. W nim odnajdujemy wszystko, ratunek na wszelkie cierpienia, lek na wszystkie problemy. Pod warunkiem, że się do Niego przybliżymy”.

 

„Moim klasztorem jest świat. Właśnie w tym świecie chcę służyć Bogu poprzez bliźnich, bez udawania, w pełnej wolności serca i sumienia”.

 

(Przytoczone cytaty pochodzą z notatek autobiograficznych i wywiadów udzielonych dla Radio Suisse Romande)

 

 

„ ... Praca nad duszą wydaje mi się zadaniem gigantycznym. Nie łatwo jest oderwać się od kłamstwa, wszystkiego, co jest nam nieznane i zostało wpojone od dzieciństwa. Ale dla tych, którzy sobie to uświadomili, jest to najpiękniejsze zadanie ze wszystkich. Jest źródłem radości, pełni i szczęścia. To nadzwyczajna kreatywność, bo jest to stworzenie siebie na nowo, na obraz i podobieństwo Jedynego. Tylko ta praca pozwoli nam na zrozumienie bardzo prostej prawdy: wszystkie istoty są nie tylko braćmi i siostrami; stanowią jedną całość, ponieważ stanowimy „ jedno” w Bogu.

 

... Wszystko byłoby wtedy o wiele prostsze ! Ale z takiej lub innej przyczyny ludzkość uparcie unika tej drogi. Głosząc pokój i miłość, jednocześnie ucieka się do przemocy... Czytając słowa Sundari zachwycam się ich przejrzystością i prostotą. Ileż zawierają w sobie głębi o przebytej drodze ! Tak, to właśnie tu są wzory uniwersalne ! ”

 

Marina z Krasnojarska – Syberia

 

 

„Jestem tutaj i usiłuję pomóc moim bliźnim uczyć się dojrzałości serc i umysłów, pomóc w kierowaniu ich do Stwórcy, liczyć na Niego, liczyć na Jego Siłę, Jego Miłość”.

 

Sundari

 

 

Copyright © 2015. All Rights Reserved.